Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/5834 K.2022/1848

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müze Müdürlüğünde görevli arkeolog ve müze müdürü tarafından ortak tanzim edilen 17/03/2014 tarihli tutanakta, suça konu özel mülkiyetteki taşınmazda 08/02/2014 – 07/03/2014 tarihleri arasında yapılan kurtarma kazısı ile açığa çıkarılan ve Kurula sunulmak üzere gerekli belgelemesi yapılan 2863 sayılı Kanun kapsamında taşınmaz kültür varlığı niteliğindeki kalıntıların ve 20 no’lu mezarın daha sonra insan eli (kazma, çapa vb) marifetiyle tahribata uğratıldığının belirtildiği, sanığın aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmeyerek,

kültür varlığı yapılara kendisi tarafından zarar verilmediğini beyan ettiği, dosya kapsamında mevcut fotoğraflar ve kamera kayıtları incelendiğinde, Samsun Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 21/02/2014 tarih ve 1647 sayılı kararı ile tescilli su tüneli ile yapı kalıntısının bulunduğu parselin etrafının binalarla çevrili olduğu, parsele bir çok yerden başka insanlar tarafından da girilebileceği görülmekle, dava konusu tescilli kültür varlıklarına bizzat sanık tarafından zarar verildiğinin sabit olmadığı anlaşıldığından, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.