Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/5931 K.2020/1960

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre; olay günü güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak derecede alkollü olarak araç kullanan sanığın cezalandırılmasına yönelik mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "22.09.2013" olarak yazılması gerekirken, "22.09.2015" şeklinde yazılmış olması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Sanığa ait adli sicil kaydındaki...

Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2011 tarihli ve 2010/71 Esas, 2011/392 Karar sayılı, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 62/1. maddeleri uyarınca hükmedilen 2.400 TL'den ibaret adli para cezasının, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmediği ayrıca sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde...

Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/29 Esas, 2010/9 Karar sayılı ilamında TCK'nın 86/2, 3-a maddesi gereğince 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin daha ağır cezayı içermesi sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, yazılı şekilde... Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/71 Esas, 2011/392 Karar sayılı kesin nitelikteki mahkumiyetin tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür