Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/5934 K.2023/1585

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1..Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2015/414 Esas, 2015/853 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.05.2019 tarihli, 2015/413816 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet hükmü tesis edilmesi yerine beraat kararı verilmesinin haksız, yersiz ve hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü "Her ne kadar sanık ... hakkında 2863 sayılı Yasaya aykırılık suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın kendisine ait olan . Mahallesi, 100 ada 43 nolu parselde bulunan taşınmazı 18.03.2013 tarihinde tanık .'ya kiraladığı, kendisinin yurt dışında ikamet ettiği, mahkememizde tanık olarak dinlenilen Gülay Savucı'nın duruşmadaki beyanında dava konusu yer üzerinde bulunan portatif çocuk oyuncaklarını kendisinin koydurduğunu, süs havuzunun üzerini kendisinin kapattırdığını, bu eylemlerinden sanığın bilgisinin olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla üzerine atılı suçu işlemeyen sanığın beraatine karar vermek gerekmiştir. "

2. ... I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 20.03.1997 tarih ve 6736 sayılı kararı ile tescilli Teos Antik Kenti 1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde yer alan suça konu taşınmazda izinsiz olarak köpek kulübesi, süs havuzu ve çocuk parkı yapıldığı iddiasıyla sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmıştır.

3. Sanık savunmasında, dava konusu taşınmazı 3-4 yıl önce satın aldığını, yurt dışında yaşadığı için senede bir ya da iki kere geldiğini, yurt dışında olduğu sürede eve ve bahçeye bakmaları için bir aileye kiraya verdiğini, kiracı ailenin çocukları olduğundan bahçeye kum dökerek çocuk oyuncakları koyduklarını, durumdan kendisinin bilgisinin bulunmadığını, bahçede bulunan süs havuzunun satın aldığında mevcut olduğunu, köpek kulübesinin de kiracı aile tarafından alınarak bahçeye konulduğunu beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

4. Mahkemece dinlenen tanık . beyanında, taşınmazı 3 yıl kadar önce sanığa sattıklarını, satış sırasında dava konusu yer üzerinde sulama havuzu, kulübe ve barakaların mevcut olduğunu ancak çocuk parkının bulunmadığını, parkı kimin yaptırdığını bilmediğini ifade etmiş, tanık . (.) de beyanında, dava konusu yeri 2-3 yıl önce sanıktan kiraladığını, kiraladıktan sonra eski durumda olan kulübeleri tamir ettiğini, bahçe içerisine çocuğunun oynaması için portatif çocuk oyuncakları yerleştirdiğini, mevcut olan süs havuzunun da üstünü kapattırdığını, tüm bunları yaparken sanık ...'e herhangi bir şekilde bilgi vermediğini, dava konusu yeri kiraladığı için bu işlemleri yapmaya hakkı olduğunu düşündüğünü ifade etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında mevcut tüm bilgi ve belgeler, sanık savunması ve tanık beyanları hep birlikte değerlendirildiğinde, yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu gerekçesiyle beraat hükmü tesis edilmesinde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle . Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2015/414 Esas, 2015/853 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,