Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/5954 K.2020/1019

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Sanığın aracı ile seyir halindeyken, karışmış olduğu iki taraflı maddi hasarlı trafik kazasında, alkolmetre ile saat 23.42'de yapılan ölçümünde 0.71 promil alkollü çıktığı ve kaza anından 1 saat 52 dakika sonra alınan hastane raporunda ise, 0,32 promil alkollü olduğu olayda, yerleşik adli tıp uygulamalarına göre kişiden kişiye farklılık göstermekle birlikte alkol oranının her saat ortalama 0,15 promil azaldığı kabul edilmekle, iki ölçüm arasında yaklaşık iki saatlik zaman farkı olduğundan, hastanede yapılan ölçüm esas alındığında dahi, sanığın kaza anında 50 promilin üstünde alkollü olduğunun anlaşıldığı olayda,

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/7. maddesindeki" hususi otomobil sürücüleri bakımından 0,50 promilin, diğer araç sürücüleri bakımından 0,20 promilin üzerinde alkollü olan sürücülerin trafik kazasına sebebiyet vermesi halinde, ayrıca TCK'nın ilgili hükümlerinin uygulanacağı" şeklindeki düzenleme karşısında, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,