KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/6003 E., 2020/2193 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/1-2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
179 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre; sanığın sahibi olduğu inşaatın dış çephe sıvasının yapımı için inşaatta çalışan işçi ölenin, olay günü kurmuş olduğu çelik halatlı asansörün içinde bulunduğu esnada, asansörün düşmesi ile birlikte dengesini kaybederek asansörün demir korkuluklarına kafasını çarpması şeklinde meydana gelen ve bir kişinin ölmesi ile neticelenen olayda;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/6003, K. 2020/2193, 2 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama