Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6011 K.2020/354

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Olay günü 110 promil alkollü olan ve bu nedenle emniyetli şekilde araç sevk ve idare edemeyecek durumda olan sanığın tescilsiz motorsiklet ile Yalvaç İlçesi Salur Köprüsü üzerinden geçerken çukuru fark edemeyip motorsikleti ile düştüğü, yapılan alkol muayenesinde sanığın alkollü araç kullanarak kişilerin mal, sağlık ve yaşamlarını tehlikeye soktuğu anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde, Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/90 E. ve 2015/476 K. sayılı ilamında TCK'nın 179/3. maddesi gereğince 25 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin daha ağır cezayı içermesi sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, yazılı şekilde, Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/ 314 E. ve 2014/640 K. sayılı ilamındaki 750 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyetin tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.