Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6046 K.2020/2055

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü katılanın yaya olarak yürüdüğü sırada, sanık ...'ın elinde ipe bağlı vaziyette bulunan köpeğini gördüğü ve sevmek için yanına yaklaştığında köpeğin kendisine saldırarak doktor raporunda belirtildiği üzere hayati tehlike oluşturmadan basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde yaralanması ile neticelenen olay sebebi ile izlenen kamera görüntülerine ilişkin CD bilirkişiye tevdi edilmiş olup kare kare fotoğraflı olarak hazırlanan bilirkişi raporunda;

katılanın yolda yürüdüğü esnada uzak bir noktada yanında köpek bulunan bir şahsında sokağa çıktığı, iki şahsın karşılaştıkları, kısa bir süre bir şeyler konuştukları, yanında köpek bulunan şahsın köpeği katılana doğru yaklaştırdığı ve eğildiği, katılanın da köpeğe doğru eğildiği, bu sırada köpeğin katılana hamle yaptığı, katılanın da geriye doğru kaçtığı, sağ bacağının iç kısmı ile haya bölgesine sık sık baktığı ve bir kenara oturduğu, bu esnada diğer güvenlik görevlisinin geldiği, aralarında bir şeyler konuştukları, daha sonra katılanın geldiği yönde yürüyerek uzaklaştığı anlaşılmakla;

mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemekle;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,