Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6059 K.2020/2283

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin eksik inceleme ile ceza miktarına, katılan vekilinin ise erteleme hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre; olay günü saat 19.20 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahal içinde, keskin virajlı, hafif eğimli, on üç metre genişliğindeki, iki yönlü yol üzerinde seyir halindeyken, direksiyon hakimiyetini kaybederek, karşı yönden gelmekte olan araçların şeridine girerek katılanın idaresindeki araca çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın tam kusurlu olarak bir kişinin basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve 6. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;