KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/6097 E., 2020/1266 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "19/07/2015"yerine sehven "20/07/2015" olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.
Olay günü emniyet görevlileri marifetiyle yapılan trafik kontrollerinde sanığın 2,09 promil alkollü vaziyette araç kullandığının tespit edilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen kararın haksız olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmedilen 5 ay süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının belirlenmesinde esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;
hüküm fıkrasının adli para cezasına çevirmeye ilişkin (1.) maddesinin "üçüncü" paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Suçun işleniş şekline, sanığın kişiliğine, sair hallerine ve sosyal ve ekonomik durumuna göre TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince sanık hakkında verilen 5 ay hapis cezasının takdiren 150 gün adli para cezasına çevrilmesine,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/6097, K. 2020/1266, 10 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama