Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6178 K.2020/2225

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 18:10 sularında, sanık sürücünün idaresindeki kamyonla, meskun mahal içindeki, bölünmüş, tek yönlü, asfalt kaplama, düz, kuru ve eğimsiz yolda seyir halindeyken, orta refüjün sona erdiği ve sola dönüş yasağına dair tabelanın bulunduğu noktadan aracını sola yönlendirerek sebze haline giriş yapmak istediği esnada, karşı yönden gelen katılanın idaresindeki motosikletin sanığın idaresindeki kamyona sağ kısmından çarpması neticesinde sanığın katılanın ölümüne asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bilinçli taksir hükümlerinin uygulanabilmesi için sanığa ek savunma hakkı verilmediğine, meydana gelen neticenin ölenin kask takmamasından kaynaklandığına ve sair nedenlere ilişkin, katılanlar vekilinin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,