Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6180 K.2020/671

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanığın temyiz taleplerine yönelik yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün sanığın kendisine 27.11.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın da hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 08.02.2016 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE;

2-Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerine yönelik incelemeye gelince ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre;

Olay günü saat 09:03 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobili ile Ceyhan Sirkeli Otoban girişinde seyri sırasında önünde seyretmekte olan aracın sağ arka kısmına aracının ön kısmı ile çarpması suretiyle sebebiyet verdiği trafik kazası sonrası saat 09:30'da yapılan ölçümde 0.69 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/7. maddesinde yer alan, “Hususi otomobil sürücüleri bakımından 0.50 promilin, diğer araç sürücüleri bakımından 0.20 promilin üzerinde alkollü olan sürücülerin trafik kazasına sebebiyet vermesi halinde, ayrıca Türk Ceza Kanununun ilgili hükümleri uygulanır” şeklindeki düzenleme karşısında; atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi;