Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6205 K.2021/3774

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: A.Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Katılan ...'un meydana gelen kazada yaralanmadığı, bu itibarla suçtan doğrudan zarar görmediği dikkate alındığında, bu suç açısından katılma ve hükmü temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmış olup, 02.10.2015 tarihli duruşmada verilen katılma kararı hükümsüz olmakla katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B. Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde

Dosya kapsamına göre, olay günü gündüz vakti, meskun mahal içi yolda sanık ...'nin sevk ve idaresindeki otomobil ile üç yönlü ışık kontrollü "T" kavşakta sola dönüş yaptığı sırada, düz seyreden temyiz dışı katılan sanık ...'un sevk ve idaresindeki kamyonet ile kavşak içerisinde çarpışmaları şeklinde meydana gelen ve sanık ...'in aracında yer alan babasının ölümü ile akrabalarından ikisinin kemik kırığı oluşacak şekilde, beş akrabasının ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda,

hangi sürücünün kırmızı ışık ihlali yaptığı tespit edilemediğinden bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı ve yaralanan kişilerin sanık ...'den şikayetçi olmadıkları, bu nedenle sanığa yüklenen eylemin sadece babasının taksirle ölümüne neden olmaktan dolayı TCK'nın 85/1. maddesi kapsamına girmiş olduğu anlaşılmakla, taksirli şekilde neden olunan netice, kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açtığı gerekçesi ile sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.