Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6210 K.2023/734

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2015 tarihli ve 2014/584 Esas, 2015/417 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü "Her ne kadar sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, yapılan yargılama, dinlenen tanıklar ... ve ... anlatımları ile tüm dosya kapsamından, öteden beri suça konu tarihi eserlerin sanığın bahçesinde saklı, gizli olmayan bir yerde bulunması ve sanığın kendi çağrısı üzerine eserlerin tespit edilmesi nedeniyle, sanığın üzerine atılı suç bakımından suç kastı bulunmadığından beraatine dair karar vermek gerekmiştir."

2. Banaz Sulh Ceza Mahkemesinin 04.03.2014 tarihli ve 2014/52 Değişik ... sayılı arama kararına istinaden sanığın ikametgahında ve müştemilatında yapılan aramada, bir adet mimari parça ile bir adet sütun altlığı bulunmuştur.

3. Sanık hazırlık aşamasında verdiği 07.03.2014 tarihli ifadesinde; suça konu eserleri 10 yıl önce tarlasını traktörle sürdüğü sırada bulduğunu, tarlada işi bittikten sonra taşları traktöre yükleyip eve getirdiğini ve avluya koyduğunu, bir gün sonra ... Müze Müdürlüğüne giderek durumu anlattığını, iki gün sonra müzeden gelen görevlilerin taşları inceleyip "Bu taşlar bir işe yaramaz, at gitsin." dediklerini, kendisine herhangi bir belge vermediklerini, taşların yıllardır avluda durduklarını beyan etmiş, duruşmada alınan savunmasında da, hazırlık beyanını aynen tekrar ettiğini ifade etmiştir.

4. Mahkemece 19.06.2015 tarihli duruşmada beyanları alınan tanıklar ... ve ... da sanığın savunmasını destekler mahiyette beyanda bulunmuşlardır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Eksik İnceleme İle Hüküm Tesis Edildiğine Yönelik Temyiz İsteği Yönünden;

Dava konusu eserler üzerinde, üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıkları tespit edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilerek beraatine dair hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Dosya kapsamında ve Uyap'ta yapılan incelemede, Banaz Sulh Ceza Mahkemesinin 04.03.2014 tarihli ve 2014/52 Değişik ... sayılı arama kararı ile arama tutanağının bulunmadığı anlaşılmakla, bahsedilen evrakların dosya kapsamına alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. 2863 sayılı Kanunun 75 inci maddesi gereğince, suça konu eserlerin müze müdürlüğüne teslimine karar verilmesi yerine, müsaderelerine karar verilmesi, 3. Kültür ve Turizm Bakanlığına izafeten İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü adına katılma talebinde bulunulduğu ve katılma kararı bu yöndeki dilekçeye istinaden verildiği halde, gerekçeli kararda ... Müze Müdürlüğünün katılan, suç tarihinin “05.03.2013” olarak gösterilmesi, isabetli görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2015 tarihli ve 2014/584 Esas, 2015/417 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,