KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/6287 E., 2020/2802 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK’nın 89/1, 62/1, 52, 53/6.maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında hükmedilen 1.500 TL adli para cezası miktar ve karar tarihi itibariyle kesin nitelikte ise de; güvenlik tedbiri olarak sürücü belgesinin de geri alınmasına karar verilmesi nedeniyle hükmün temyizinin mümkün olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;
Olay günü saat 16:55 sıralarında sanığın idaresindeki otomobil ile Arsuz-İskenderun otobanında seyir halinde iken, Antakya-Belen yol ayrımına geldiği sırada, yolun sağ şeridinde, yavaş hızla seyir halinde bulunan ... idaresindeki otomobile arkadan çarptığı, Birgül’ün kullandığı otomobil içinde yolcu olarak bulunan bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak neden olduğu olayda;
taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında,
adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/6287, K. 2020/2802, 2 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama