Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6309 K.2020/2094

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan 17.02.2012 tarihinde sol memede ağrı ve kızarıklık şikayetiyle genel cerrah olan sanık doktorun çalıştığı özel hastaneye başvurduğu, doktor tarafından yapılan muayenede enfeksiyon bulguları saptanarak ilaç tedavisi verilip 20.03.2012 tarihinde kontrol muayenesine çağrıldığı, bu muayenede de enfeksiyon bulgularının devam etmesi üzerine ilaç tedavisine devam ve kontrol muayenesine çağrıldığı, 19.4.2012 tarihinde başka bir özel hastaneye giden katılana sol meme tümörü teşhisi konulduğu, kanser tedavisi gören katılanın sevkedildiği Onkoloji hastanesinde sol göğüs dokusunun alındığı.

Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu 8.12.2014 8660 karar sayılı raporuna göre “Hastanın 17.02.2012 tarihinde Dr. ... tarafından yapılan ilk muayenesinde sol memede enfeksiyon bulguları saptanması nedeniyle ilaç tedavisi verilip takibe alınmasının doğru bir yaklaşım olduğu, 20.03.2012 tarihinde yapılan kontrol muayenesinde sol memede enfeksiyonu düşündüren bulguların tanımlandığı, dosyada mevcut bilgi ve bulgular dikkate alındığında, davacı hastanın ilk başvurusunda ve takip eden muayenelerinde ayırıcı tanıda uygulanması gereken yöntemlerin uygulanmış olduğu,

hastada bilahare tespit edilen sol meme tümörü rahatsızlığının ilk iki muayenede enfeksiyonla birlikte seyretmesinin tanıyı güçleştirdiği, bu nedenle kesin tanıda bir süre gecikme söz konusu olduğu, muayene tarihleri ile kesin tanı konulma tarihi arasında geçen süre ve meme kanserinin niteliği dikkate alındığında, bu gecikmenin, hastalığın klinik seyrini anlamlı ölçüde etkileyecek bir duruma sebep olmadığı, ek bir zarara yol açmadığı cihetle, ilgili hekimlere atfı kabil ihmal ya da kusur tespit edilmediği“ hususu oybirliği ile mütalaa edildiği olayda;