Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6334 K.2020/3503

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 15:30 sularında, sanığın idaresindeki otomobille, meskun mahal içindeki, iki şeritli ve iki yönlü, sokak vasfındaki yoldan seyirle giriş yaptığı kontrolsüz dört yönlü kavşaktan düz istikamette seyrine devam etmek istediği esnada, aynı kavşağa solundaki sokak vasfındaki yoldan doğru giriş yapmış olan katılanın idaresindeki motosikletin sanığın aracına sol kısmından çarpması neticesinde katılanın ağır derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olaya ilişkin mahkemece sanığın meydana gelen neticede kusurunun bulunmadığı belirtilerek beraatine karar verilirken dayanak kanun madde ve fıkrasının CMK'nın 223/2-c maddesi ve fıkrası olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;