Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6346 K.2023/5036

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kocaeli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli ve 2014/1141 Esas, 2015/1305 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrası, birinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesini altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ...’ın temyiz itirazları; 1.Üzerine atılı suçu işlemediğine,

2. Eksik inceleme ile karar verildiğine,

3.Hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına,

4. Diğer temyiz nedenlerine ilişkin .

B.Sanık ...’ün temyiz itirazları ; 1.Üzerine atılı suçu işlemediğine,

2. Eksik inceleme ile karar verildiğine,

3.Hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına,

4. Hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığına,

5.Diğer temyiz nedenlerine ilişkin .

III. OLAY VE OLGULAR

A.Yerel mahkemenin kabulü. "Dosyada mevcut adli sicil kayıtlarından haklarında daha önce de benzer suçlar nedeniyle açılmış kamu davaları bulunduğu anlaşılan sanıklar ... ve ...'ün olay günü saat 15:00 sıralarında Derince ...

Mahallesi, ... mevkiinde kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yaptıkları, bu şekilde yaklaşık 4 metre derinliğinde ve 2x1.5 metre ebadında çukur kazdıkları, arkadaş olan diğer sanıklar ..., ..., ... ve ...'un da aynı mevkiye mangal yapmak amacıyla gittikleri, adı geçen sanıklardan ... ve ...'ın orman içerisinde dolaştıkları sırada tesadüfen kazı yapan ... ve ... ile karşılaştıkları ve merak saiki ile sanıkların yanlarına gittikleri, bu esnada kazı yapılan yerin yakınında bulunan yoldan geçen jandarma ekibinin park halindeki araçları görüp durumdan şüphelendiği,

jandarma görevlilerini gören ...'ün kaçtığı, ..., ... ve ...'ın çukurun başında yakalandıkları, tanık .. .'nin kaçan ...'ü takip ederken orman içerisinde piknik yapan ... ve ...'yı gördüğü, bu şahısları da tutup olay yerine döndüğü sırada tesadüfen saklanan ...'ü de yakaladığı anlaşılmıştır.

Sanıklar ... ve ...'ün yukarıda anlatıldığı şekilde kültür varlıkları bulmak amacıyla, izinsiz olarak kazı veya sondaj yapmak sureti ile 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa muhalefet suçunu işledikleri kanaatine varılarak cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekli görülmüştür." şeklinde mahkemesince hüküm kurulmuştur.

B.Sanık ... savunmasında; "Benim kalp rahatsızlığım var, arkadaşım ... beni arabasıyla ormana gezmeye götürdü, daha sonra jandarma gelip define aradığımızı söyleyerek bizi tuttu, arkadaşımla gezdiğimiz yerler daha önceden hep kazılmıştı, buraları ben kazmadım, araziyi kazan kimseyi de görmedim, ... dışında iddianamede isimleri yazılı diğer şahısları tanımıyorum, dedi." şeklinde beyanda bulunmuştur.

C.Sanık ... savunmasında; "Ben daha önce konuyla ilgili ifade vermiştim. O ifademi tekrar ederim. Ben sanıklardan ...'ı tanırım diğerlerini tanımam. ... ile 3-4 yıl kadar önce Körfez'de tanıştık. ...'in kalp rahatsızlığı vardır. İki kez kriz geçirmiş. Doktor açık havada dolaşmasını tavsiye etmiş. ... ile ben Yenikentte ormanlık alan vardır. Oraya gittik. Biz orada sohbet ettik. Bizden başka birçok kişi vardır .Jandarma geldi kimlik kontrolü yaptı. Benim kimliğime baktıktan sonra sen bu define olayında mimlenmişsin diyerek bizi alıp götürdüler. O alanda birden fazla kuyu vardır. Kuyuların etrafında kürek vs eşyalar vardı. Yakında bulunan bir kuyu içerisinde bazı malzemeler vardı. Bu nedenle hakkımızda işlem yaptılar. Suçsuzum, beraatime karar verilsin, dedi. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

17.11.2014 günü saat 15.05 sıralarında kolluk devriyesi sırasında ormanlık alanda yol kenarında iki araba görülmesi üzerine görevlilerce kontrol yapıldığı, yapılan kontrollerde orman içerisinde dört kişinin kazı çukurunun başında konuştuğunun, jandarma görevlilerinin gelmesi üzerine sanık ...'ün kaçtığı, kalan üç kişinin temyiz dışı sanıklar ile, sanık ... olduğunun tespit edildiği, kazı alanında yapılan kontrollerde yaklaşık 2 metre uzunluğunda, 3,5-4 metre derinliğinde kazı çukuru tespit edildiği, kazı çukurunun içerisinde yapılan kontrollerde bir adet balyoz, murç, çekiç, manivela demiri, keser, kürek tespit edildiği,

çukurun dışarısında plastik bidon, ot makası, balta, sapı kırılmış vaziyette balta, 3 çift eldiven bulunduğu ve sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

Dava konusu yerde bağımsız arkeolog ve fen bilirkişi refakatinde keşif yapılarak, sit alanı ya da 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olup olmadığı tereddütsüz şekilde tespit edilerek, sonucuna göre sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümlesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu gözetilmeksizin, davanın tarafı konumunda bulunan Müze Müdürlüğü raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1.Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Körfez 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/807 Esas, 2013/1223 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, 21/07/1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 74. maddesinin 2. fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen suça ilişkin olması ve hükümden sonra,

24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 16. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 75. maddesinin 6. fıkrası gereğinda yapılan değişiklik uyarınca, 21/07/1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 74. maddesinin 2. fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen suçun da önödeme kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek, 7188 sayılı Kanunun 16. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 75. maddesinde belirtilen esas ve usule göre önödeme prosedürü ilgili mahkemece yerine getirildikten sonra sonucuna göre, sanık hakkında bahsedilen ilam esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR