Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6368 K.2023/1042

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2015 tarihli ve 2015/130 Esas, 2015/399 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü "Her ne kadar sanık ... hakkında 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de; suç kastını belirleyen evrensel kriterler olan sanığın suç öncesi, suç sırasındaki ve suç sonrasındaki davranışları hep birlikte değerlendirildiğinde; suç işleme kastı için gerekli olan unsurların oluşmadığı ve varolmadığı anlaşıldığından; unsurları itibariyle oluşmayan yüklenen suçtan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir."

2. Olay günü saat 17.45 sıralarında orman muhafaza memurları tarafından kolluk kuvvetlerinin telefonla aranarak balıkçı barınağı civarında sanık tarafından kasten yangın çıkartıldığı ihbarında bulunulması üzerine olay yerine giden jandarma personelinin yaklaşık 300 metrekare alanda üç ayrı noktada sazlıkların yakıldığını ve sönmek üzere olduklarını tespit ettikleri anlaşılmıştır.

3. Sanık savunmasında, olay günü ineğini aramak için meraya gittiğini, ineğini aradığı sırada havanın kararmaya başladığını, gogo olarak tabir edilen, sazlık şeklinde, yaklaşık 2 metre boyunda olan bitkilerin arasında olan ineğini bulamadığını, havanın kararması nedeniyle ineğini bulabilecek şekilde ortalığı aydınlatmak için iki topaktan ibaret gogoları ateşe verdiğini, ineğini bulunca yaktığı ateşi kısmen söndürdüğünü, eve döndüğü sırada orman muhafaza memurlarının kendisini gördüğünü, yüklenen suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

4. Dava konusu yer, Mülga ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 04.04.2003 tarihli ve 610 sayılı kararı ile tescilli 1. derece doğal sit alanında kalmaktadır.

5. ... Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün 19.01.2015 havale tarihli cevabi yazısında, suça konu yangın nedeniyle doğal bitki örtüsünün zarar gördüğü belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mülga ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 04.04.2003 tarihli ve 610 sayılı kararı ile tescilli 1. derece doğal sit alanında, kasten yangın çıkartmak suretiyle doğal bitki örtüsünün zarar görmesine neden olan sanık hakkında, atılı suçtan mahkumiyet hükmü tesis edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, "suç işleme kastı için gerekli olan unsurların oluşmadığı" şeklindeki dosya kapsamı ile örtüşmeyen gerekçe ile beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2015 tarihli ve 2015/130 Esas, 2015/399 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,