Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6410 K.2020/3517

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri içinde, üç şeritli, bölünmüş, asfalt kaplama, düz, eğimsiz yolda, gündüz vakti seyir halindeyken; kendisine kırmızı fasılalı ışık yanmaktayken refüj aralığından sola dönüş yapmak istediği esnada karşı yönden gelmekte olan ve kendisine sarı fasılalı ışık yanmaktayken geçiş yapan katılan ...'ın idaresindeki motosikletle çarpışması şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin hayati tehlike geçirecek ve 3. dereceden kemik kırığı olacak şekilde, bir kişinin de 4. dereceden kemik kırığı olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Mahkemenin; suçun işleniş biçimi, sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı, meydana gelen zarar ve tehlikenin niteliği dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak tayin ettiği ceza miktarında isabetsizlik görülmediğinden; tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;