Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/642 K.2019/9550

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sanığın göz altında kaldığı 28.01.2014 tarihi ve tutuklu kaldığı 14.02.2014-22.09.2014 tarihleri için net asgari ücret üzerinden hesaplanan 6.269,77 TL maddi tazminatın tutuklama tarihi olan 14.02.2014 tarihinden, tutuklu kaldığı 06.02.2015-22.06.2015 tarihleri için 4,288,88 TL maddi tazminatın tutuklama tarihi olan 06.02.2015 tarihinden işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine hükmedilmesi gerekirken, hatalı rapora dayanılarak 10.721,20 TL maddi tazminatın ilk tutuklama tarihinden işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine hükmedilmesi,

2- Manevi tazminat miktarının davacının tutuklu kaldığı dönemler için ayrı ayrı belirlenip talep gibi tutuklama tarihlerine göre faiz belirlenmesi gerekirken davacının tutuklama tarihi olmayan 14.02.2016 tarihinin belirlenmesi,

3- Gerekçeli karar başlığında, dava türü olarak, "Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' yerine, ''Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat'', 18.01.2016 olan dava tarihinin 21.01.2016 olarak gösterilmesi,