Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6421 K.2020/3202

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri içinde, bölünmüş, iki şeritli, asfalt kaplama, düz, eğimli yolda, gündüz vakti seyir halindeyken yaya geçidine geldiğinde yolun sağından soluna doğru karşıdan karşıya geçmekte olan katılana çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin hayati tehlike geçirecek ve ikinci derece kemik kırığı olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Mahkemenin, kaza tespit tutanağını ve mahalli bilirkişi tarafından düzenlenen kusur raporunu birlikte değerlendirerek; sanığın kusuruna ve buna bağlı olarak hukiki durumuna ilişkin takdirinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafi ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamında bulunan rapora göre katılanın hayati tehlike geçirecek ve ikinci derece kemik kırığı olacak şekilde yaralanmadığı sabit olduğundan, sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca tayin edilen temel ceza üzerinden TCK'nın 89/2-b ve 89/2-e maddeleri uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,