KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/6440 E., 2020/3831 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Yaralama
- Hüküm
- TCK’nın 89/4, 22/3. maddeleri gereği mahkumiyet
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü saat 03.40 sıralarında yerleşim yeri içi 50 km hız sınırı olan bölünmüş 9.80 m genişliğe sahip yol şerit çizgisi ile aydınlatma bulunan düz eğimli asfalt yolda; sanık ... idaresindeki araçla ters yönde seyir halinde iken karşı şeride geçip aracının ön kısmı ile karşı yönden gelip kendi şeridinde seyreden sürücülüğünü katılan ...’nın yaptığı kamyona çarpması sonucu kamyonda bulunan katılan ...'ın hayatı tehlike geçirir ve kemik kırığının vücut fonksiyonlarına etkisi ağır 6. derecede olacak şekilde; katılan ...'nın ise kemik kırığının vücut fonksiyonlarına etkisi ağır 6. derecede olacak şekilde yaralandıkları olayda;
sanığın teşdiden cezalandırılmasına yönelik mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmeyerek olaydan 5 saat sonra yapılan alkol üfleme testini yapmayan, alkolsüz olduğuna ilişkin adli raporunun olaydan 1 gün sonraya ait olan, ters şeritte seyir halinde olan ve tanık Fatih Yanıçum’un “şahıs aşırı derecede alkollüydü ve ayakta uyur vaziyetteydi” beyanına göre ters yönde alkolün etkisi ile emniyetli şekilde araç sürememesi nedeniyle sanık hakkında tebliğnamedeki bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/6440, K. 2020/3831, 23 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama