KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/6508 E., 2020/3019 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK’nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile gündüz vakti, meskun mahalde seyir halindeyken, seyir istikametindeki “DUR” levhasına rağmen üç yönlü kavşaktan kontrolsüzce sola döndüğü sırada solundan gelen kamyonetle çarpışması sonucu iki kişinin hayati tehlike geçirmeyecek şekilde, iki kişinin vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına asli kusuruyla neden olduğu olayda,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin CMK’nın 231. maddesinin uygulanmamasına, kaza tutanağının hatalı tutulduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün beşinci paragrafı çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 10 ay hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak hapis cezasının TCK’nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/6508, K. 2020/3019, 4 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama