Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/653 K.2019/4441

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan "sanığın kastı" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;

2) 10.06.2014 tarihli ve sanığın TCK'nın 89/4. maddesi gereğince 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve ertelenerek 1 yıl 6 ay denetim süresi belirlenmesine ilişkin ikinci hüküm sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesine rağmen, ikinci bozma sonrası bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada sanığın 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına mahkum edilmesi ve ertelenmesi ile sanık hakkında 2 yıl denetim süresi belirlenmesi sırasında kazanılmış hakkının gözetilmemesi suretiyle CMUK'nın 326/son maddesinde düzenlenen aleyhe bozma yasağına muhalefet edilmesi,

3) Sanık hakkında, taksirli suçlarda uygulanma imkanı olmayan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması suretiyle hak yoksunluğuna hükmedilmiş olması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;hüküm fıkrasının 1. paragrafındaki “sanığın kastı”ibaresinin hükümden çıkarılmasına;