Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6536 K.2020/2971

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafi ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 01.05 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, gece vakti, bölünmüş, asfalt kaplama, düz, eğimsiz, aydınlatmalı, ıslak nemli cadde üzerinde seyir halinde iken, aynı istikamette yolun en sağından reflektörlü bisikleti ile seyreden katılana arkadan çarparak olay yerinden hızla kaçtığı, katılanın çarpmanın etkisi ile havaya fırlayarak park halindeki iki araca çarptığı, Pamukkale Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 24/04/2015 tarihli raporunda katılanın hayati tehlike geçirerek 6. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, yüzünde sabit iz olup olmadığının anlaşılması için kaza tarihinden 6 ay sonra kesin rapor alınması gerektiğinin belirtildiği, bilirkişi raporuna göre sanığın asli ve tam kusurlu olduğunun anlaşıldığı olayda;

1- Dosya içeriğine göre tamamen kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu katılanın hayati tehlike geçirerek 6. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

2- Katılana ait Pamukkale Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 24/04/2015 tarihli raporuna göre akciğer kontüzyonu ve frontal kemik kırığı nedeniyle şahsın yaşamını tehlikeye soktuğu, yaralanmasının BTM ile giderilebilecek nitelikte olmadığı, vücudundaki kemik kırıklarının frontal sinüs iç ve dış lamina kırığının, sağ fibula, sol 1-2. kosta, sağ zigoma parçalı kırıklarının hayat fonksiyonlarını müştereken ağır (6) derecede etkileyecek nitelikte yaralanmasına neden olduğu, yüzde yaralanmasının sabit iz niteliğinde olup olmadığının tespiti için şahsın olay tarihi üzerinden 6 ay geçtikten sonra Adli Tıp Kurumuna sevkinin yapılarak kesin rapor tanzim edilmesi gerektiğinin belirtilmesine rağmen bu konuda kesin rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,