Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6614 K.2020/3863

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık idaresindeki otomobille, gündüz vakti, meskun mahalde, bölünmüş, asfalt kaplama caddede seyri sırasında, kırmız ışık ihlali yaparak kontrollü dönel kavşağa geldiği esnada, aracının sağ ön yan kısımlarıyla, gidiş yönüne doğru sağ taraftan yola giriş yapan katılan idaresindeki motosikletin sol ön yan kısımlarına çarpmasıyla, sanığın asli kusuruyla bir kişinin kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;