Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6630 K.2020/4147

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın hukuki bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık idaresindeki otomobille, meskun mahal dışı, gece vakti, aydınlatmanın olmadığı, iki yönlü, asfalt kaplama il yolunda seyri sırasında, "T" şeklindeki kontrolsüz kavşağa geldiğinde, aracının sol ön kısımlarıyla, ana yoldan gidiş yönüne doğru soldan gelmekte olan katılan ... idaresindeki otomobilin ön kısmına çarpmasıyla, sanık kendisine hitap eden "YOL VER" levhasına karşın geçiş önceliği tanımayarak asli kusuruyla iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,