Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6656 K.2020/4489

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki halk otobüsü ile gündüz vakti, meskun mahalde seyir halinde iken, okul önündeki otobüs durağından katılanın otobüse bindiği, türk telekom önündeki otobüs durağında duran otobüsün arka kapısından indiği sırada yere düştüğü ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; olay anını gösteren kamera görüntüsünün ve soruşturma aşamasında tanıkların bulunmadığı,

sanığın tüm aşamalardaki ifadelerinde araç içinde öğrencilerin çok olduğu ve katılan ile birlikte arka kapıdan bir grup öğrencinin daha indiği şeklindeki beyanları ile sanığın arkadaşı olan tanık ....’ın 29.01.2016 tarihli duruşmada verdiği ifadesinde “Sanık benim arkadaşım olur. Olay günü de ben sanığın yanında oturmuştum. Minibüs kalabalıktı ayakta duranlar vardı. Türk Telekomun önündeki durakta durdu, arkadan bağırma sesi geldi.

Aşağı inip baktığımızda kızın biri ayağını tutmuştu. Müştekiden önce de inenler vardı. Müştekiden sonra inmeyi bekleyenler vardı. Sanık yolcuları indirmeden hareket etme gibi bir durumu olmadı.” şeklindeki ifadesi hep birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair soyut iddia dışında mahkumiyetine yeter başka kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediğinin anlaşılması karşısında ;