Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6728 K.2020/3242

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından eski hale getirme talebiyle temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; yapılan yargılama sonunda, suçtan zarar gören mağdur ... adına velayeten, kendi adına asaleten davaya katılan, mağdurun babası Süleyman'ın 30/07/2015 tarihli vekaletname ile vekil olarak atanmış bir avukatlarının bulunduğu ve katılanlar vekilinin yüzüne karşı okunan 05/05/2016 tarihli kararda başvuru mercii ve süresinin gösterildiği, buna karşın katılan asilin, vekillerinin karardan kendilerini haberdar etmediğine yönelik itirazları eski hale getirme ile birlikte temyiz talebi kabul edilip, bu hususta karar vermesinin Yargıtay ilgili Ceza Dairesine ait olduğundan bahisle dosyanın dairemize gönderilmiş olduğu görülmekle yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın “Eski Hâle Getirme” başlıklı 40. maddesinin birinci fıkrasında; kusuru bulunmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişinin eski hale getirme isteminde bulunabileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında; kanun yoluna başvuru hakkı kendisine bildirilmemesi halinde de, kişinin kusursuz sayılacağı belirtilmiştir.

Temyiz istemine konu kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şekli anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterildiğinden ve katılanın da kanun yolunun doğru gösterilmediğine yönelik bir itirazı da bulunmadığından, eski hale getirme talebi, 5271 sayılı CMK'nın 40. maddesinin ikinci fıkrası kapsamında değil, birinci fıkrası kapsamında değerlendirilmelidir.

Suçtan zarar gören mağdur ... adına velayeten, kendi adına asaleten davaya katılan, mağdurun babası Süleyman'ın 30/07/2015 tarihli vekaletname ile vekil olarak atanmış bir avukatlarının bulunduğu ve katılanlar vekilinin yüzüne karşı okunan 05/05/2016 tarihli kararda başvuru mercii ve süresinin gösterildiği dolayısıyla tefhimin usulüne uygun olduğu anlaşıldığından eski hale getirme talebi yerinde görülmemiştir.