Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6732 K.2020/4362

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Dosya içeriğine göre; olay günü saat 19.16 sıralarında sanık, 2.40 promil alkollü vaziyette aracı ile meskun mahal içi, iki yönlü, beş metre genişliğindeki yolda seyir halindeyken, kaza mahali olan kontrolsüz dört yönlü kavşağa girdiği esnada sol taraftan gelmekte olan ....in aracına çarpması şeklinde meydana gelen ve sanık kusurlu olarak mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, TCK'nın 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, şikayete tabi olduğu,

bilinçli taksir halinde ise TCK’nın 89/1. maddesi kapsamındaki yaralanma şikayete tabi olmasına rağmen 89. maddenin ikinci ve üçüncü fıkrası kapsamındaki yaralanmanın aynı Kanunun 89/5. maddesi uyarınca şikayete tabi olmadığı, sanığın eyleminde TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ancak katılanların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması göz önünde bulundurulduğunda, taksirle yaralama suçu bakımından sanığın cezalandırılabilmesi için mağdurun şikayetinin devam etmesi gerektiği, 02.02.2016 tarihli duruşmada mağdurun şikayetinden vazgeçtiği,

bu vazgeçmeyi sanığın kabul ettiği anlaşılmakla; taksirle yaralama suçundan dolayı açılan davanın şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine karar verildiği, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu açısından ise iddianamede eylemin tarif edildiği nazara alınıp, CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilerek TCK'nın 179/3-2. maddesi uyarınca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yargılama yapılması ve yapılacak yargılamada basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,