Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6810 K.2019/8904

Karar tarihi : 15/02/2019

Taksirle yaralama suçundan şüpheli ... ile müşteki şüpheli ... ve Bahar Atabey hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Malatya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/01/2019 tarih ve 2018/29184 soruşturma 2019/520 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Malatya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/02/2019 tarih ve 2019/493 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği,

buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanunun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından,

itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, somut olayda, mağdur Pınar Atabey'in yanında soruşturma kapsamında şüpheli olarak yer alan annesi ve anneannesi ile birlikte karşıdan karşıya geçmek üzere yol kenarında durdukları esnada mağdurun aniden yola fırlaması üzerine şüpheli ...'in kullandığı aracın mağdura çarpması nedeniyle mağdurun yaralanması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, Malatya Cumhuriyet Başsavcılığınca tarafların kusur durumunun tespiti amacıyla dosyanın trafik bilirkişine tevdii edilmesi sonucunda,

bilirkişi raporu düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 03/10/2017 tarihli ve 2016/1913 esas, 2017/7003 karar sayılı ilâmında yer alan "mahkemece her ne kadar kaza tespit tutanağı ve keşfe binaen alınan bilirkişi raporuna dayanılarak sanığın beraatine karar verilmiş ise de... sanığın olayda kusurlu olup olmadığının belirlenmesi bakımından dosyanın Adlî Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesine gönderilerek tarafların kusur oranına ilişkin rapor aldırılıp tüm deliller değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayini ve tespiti gerekirken,

eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,” şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, Mahkemesince şüpheliler ile mağdurun kusur durumlarının tespiti amacıyla dosyanın Adlî Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesine gönderilerek tarafların kusur oranına ilişkin rapor aldırılması gerektiği ve olay yerinde keşif yapılarak olay yerinin özellikleri tespit edildikten sonra sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden,

itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca Malatya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/02/2019 tarih ve 2019/493 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 23/05/2019 gün ve 94660652-105-44-6285-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamının incelenmesinden mağdur Pınar’ın, annesi ... ve anneannesi ... ile birlikte karşıya geçmek amacıyla yolun sağındaki kaldırımdan yola indiği, mağdurun annesinin elini bırakarak koşarak yola çıktığı sırada, yoldan geçmekte olan ...’in idaresindeki aracın sağ ön çamurluk kısmına çarparak yaralandığı olayda, olaya ilişkin kamera görüntülerinde de açıkça görüldüğü üzere, mağdurun annesinin elini bırakarak kontrolsüzce aniden yola çıktığı, sürücü ...’in ise normal hızla seyretmekte olup, 2-3 metre mesafede hemen aracını durdurduğu,

şüphelinin kazanın meydana gelmesinde kusurunun olmadığına ilişkin bilirkişi raporunun oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu, bu itibarla şüpheli ...’e kazanın meydana gelmesi açısından atfı kabil kusur bulunmadığı, mağdurun elini tutmayarak gözetim yükümlülüklerini ihlal ettikleri iddia edilen müşteki şüpheli ... açısından TCK’nın 22/6. maddesi uyarınca şahsi cezasızlık hali bulunduğu,