KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/6934 E., 2020/5143 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Karar Tarihi
- 25.11.2015
- Suç
- Taksirle Yaralama
- Hüküm
- TCK’nın 89/4, 62, 51, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay günü saat 22:00 sıralarında, sanığın sevk ve idaresinde aracıyla meskun mahalde, aydınlatmanın olduğu, 27 metre genişliğinde, asfalt kaplama, düz, eğimli, tek yönlü, bölünmüş yol üzerinde seyir halindeyken kavşağa geldiğinde "U" dönüşü yapmak için yolun sağından soluna doğrultu değiştirdiği esnada, aynı istikamette yolun solundan seyreden katılan ...’un sevk ve idaresindeki motosikletle çarpıştığı, kaza nedeni ile katılan ...’un basit tıbbi müdahale ile giderilemez, vücudundaki kırığın hayat fonksiyonlarını (5) derecede etkileyecek nitelikte, yanında yolcu olarak bulunan katılan ...'nın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli, katılan ...’un tali kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;
Hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtar edilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/6934, K. 2020/5143, 13 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama