Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6977 K.2020/5932

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü, 21:00 sıralarında, aydınlatması olan meskun mahalde, tek yönlü, 11 metre genişliğinde, kuru, asfalt yolda, alkollü vaziyette olan sanık ... sevk ve idaresindeki otomobil ile Aydın istikametinden Denizli istikametine seyir halinde iken olay mahalli olan kontrollü kavşağa geldiğinde, kırmızı ışıkta durmakta olan ... yönetimindeki aracın arka kısmına çarpması sonucu sanığın asli kusurlu olarak ...‘in aracında yolcu olarak bulunan ...’ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, ...’nun basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hafif 1.derece kemik kırığı ve yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda;

Adli Tıp Kurumunun bilimsel verilere dayanarak oluşturduğu görüşlere ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, 100 promilden fazla alkol miktarı güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracağından, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin kabul edildiği, somut olayda sanığın kaza esnasındaki promil durumunun olay yerinden kaçması nedeniyle net bir şekilde tespit edilemediği dikkat alındığında, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı gözetilmeksizin, eylemin bilinçli taksirle işlendiğinin kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini;

Kabul ve uygulamaya göre ise;

1-TCK'nın 50/4. maddesinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, ancak bu hükmün, bilinçli taksir halinde uygulanmayacağı belirtilmiş olmasına karşın, meydana gelen olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu mahkemece de kabul edilmesine rağmen tayin edilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi;

2- Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3-Sanık hakkında TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezasında, TCK’nın 22/3. maddesi gereğince 1/3 oranında arttırım sonucu 1 yıl 4 ay hapis cezası, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında takdiri indirim uygulanarak netice cezanın 1 yıl 1 ay 10 gün hapis olarak belirlenmesi ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, 405 gün adli para cezasının 8100 TL yerine, 8000 TL olarak eksik hesaplanması,