Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/7131 K.2020/6072

Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1, 52/2, 4, mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın yetkilisi olduğu inşaatın mermer işlerini sözleşme ile sanık ...'in yetkilisi olduğu mermer atölyesine devrettiği, sanık ...'in de işi haricen götürü usulü katılan ...'a verdiği, katılan ...'ın işi yapması için kardeşi olan öleni inşaata gönderdiği, ölenin merdiven basamaklarına mermer döşenmesi işi sırasında dördüncü kat merdiven boşluğundan aşağı birinci kat zeminine düşerek hayatını kaybettiği, kazadan sonra sanık ...'in ölenin üç gün öncesinden olmak üzere kendi şirketinde çalıştığına ilişkin sigorta işe giriş bildirimi yaptığı olayda, asli kusurlu olan sanıkların mahkumiyetine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.