Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/7155 K.2020/2564

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Olay günü saat 02;20 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile yerleşim yeri içi, iki yönlü, iki şeritli yolda seyri sırasında aracının hakimiyetini kaybederek yolun gidiş istikametine doğru sağ tarafa savrulup yol kenarında park halinde bulunan traktör römorkuna çarpması suretiyle sebebiyet verdiği maddi hasarlı trafik kazası sonrası saat 04.48'de yapılan ölçüme göre 0.17 promil alkollü olduğunun tespit edildiği somut olayda;

yerleşik adli tıp uygulamalarına göre kişiden kişiye farklılık göstermekle birlikte alkol oranının her saat ortalama 15 promil azaldığı kabul edilmekle, iki ölçüm arasında 2 saat 28 dakikalık bir zaman farkı olduğundan, sanığın kaza anında yaklaşık 0.54 promil alkollü olduğunun tespit edildiği.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/7. maddesinde yer alan, “Hususi otomobil sürücüleri bakımından 0.50 promilin, diğer araç sürücüleri bakımından 0.20 promilin üzerinde alkollü olan sürücülerin trafik kazasına sebebiyet vermesi halinde, ayrıca Türk Ceza Kanununun ilgili hükümleri uygulanır” şeklindeki düzenleme karşısında; atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi;