KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/7156 E., 2020/5619 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Kasım 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,
Dosya içeriğine göre; olay günü saat 16.50 sıralarında katılan ...'nin sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışında, gidiş geliş olmak üzere iki yönlü, eğimli yolda seyir halindeyken, aynı yönde arkasından seyreden ...'ın sevk ve idaresindeki aracın ön sol çamurluk ve tampon kısmıyla katılan ...'nin aracına çarptığı ve akabinde ise ...'un aracının arkasında seyreden sanık ...'in sevk ve idaresindeki otomobil ile ...'ın aracına çarpması şeklinde meydana gelen ve katılan ... ve ...'nin basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralandıkları olayda,
sanıkların ve katılanların soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınan beyanlarında, sanık ...'in idaresindeki araç ile ...'ın aracına çarptığı ancak ...'ın çarpmanın etkisiyle katılan ...'nin aracına çarpıp çarpmadığı belli olmadığı ve 19.06.2013 tarihli kaza tespit tutanağı ile keşfe binaen tanzim edilen bilirkişi raporunda da bu hususla ilgili herhangi bir bilginin bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın, atılı suçtan cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli,
inandırıcı delil elde edilememesi ve sanığın eylemi ile meydana gelen netice arasında illiyet bağının bulunduğuna dair de somut delillere ulaşılamaması karşısında, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/7156, K. 2020/5619, 3 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama