KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/7169 E., 2020/6359 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Kasım 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddesi gereğince düşürülmesine (Taksirle yaralama suçu yönünden
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat (Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması)
Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan sanığın beraatine, taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kamu dava düşürülmesine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenmekle, gereği düşünüldü; Sanık müdafinin temyiz isteminin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.03.2019 tarihli ve 2019/4-6 esas, 2019/214 karar sayılı kararında vurgulandığı üzere.
Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin, vekâlet ücretinin tayininde davacı veya sanıkların adedini ya da bir sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip olunan dava dosyalarının sayısını esas ve ilke olarak alması, taraflara yükletilecek avukatlık ücretinin her dava dosyası için ayrı ayrı tayinini öngörmesi, ayrı ayrı dava açılmadıkça vekâlet ücretinin de ayrı ayrı belirlenmesinin ve sanıklara sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesinin mümkün bulunmadığı gözetildiğinde, sanık hakkında aynı dosya kapsamında taksirle yaralama suçundan kamu davasının düşürülmesine karar verildiği,
hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan ise beraat kararı verildiği, dolayısıyla somut olayda yargılama konusu iki ayrı davanın bulunmadığı, sanığın gerçekleştirdiği tek eylem sebebiyle yargılamanın söz konusu olduğu, suç sayısı kadar vekalet ücretine hükmedilemeyeceği ve avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından beraat edilen suç nedeniyle vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden cihetle, tebliğnamedeki bu hususta düzeltme öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/7169, K. 2020/6359, 24 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama