Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/7209 K.2020/5822

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanığın ortağı ve yönetim kurulu başkanı olduğu anonim şirkete ait depo ve showroom olarak kullanılan iş yerindeki iş yoğunluğu nedeniyle fabrikadan kamyonla gelen yükün boşaltılması için hamal olarak kendi hesabına çalışan ölenin çağırıldığı, ölenin depo sorumlusu ... ile birlikte kasa kapaklarını açtığı, yere koydukları tahta paletlerin üstüne çıkıp yükü indirmek istediği sırada dengesi bozulan iplik kolisinin ölenin göğsüne düştüğü, dengesini kaybeden ölenin yere düşerek başını zemine çarptığı ve bir kişinin ölmesi ile sonuçlanan olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sanığın olayda kusurunun bulunmadığına ilişkin ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2 nolu bendinin 3. paragrafı çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a.maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine,