Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/7213 K.2020/5351

Karar tarihi : 04/02/2016 Suç : Taksirle yaralama, Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması Hüküm : 1-Sanık ... hakkında; taksirle yaralama suçu açısından 89/4, 62, CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması; hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçu açısından TCK'nın 44. maddesi uyarınca karar verilmesine yer olmadığına dair karar 2-Sanık ... hakkında; taksirle yaralama ve hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçları açısından ayrı ayrı CMK'nın 223/2-b. maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama ve hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan sanık ... hakkındaki mahkumiyet ve karar verilmesine yer olmadığına ilişkin, sanık ...'ın ise beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Sanık ... ve ... hakkındaki taksirle yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Katılan ...’ın meydana gelen kazada yaralanmadığı, bu itibarla suçtan doğrudan zarar görmediği dikkate alındığında, bu suç açısından katılma ve hükmü temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmakla, vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B-Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü ile sanık ... hakkındaki karar verilmesine yer olmadığına dair kararlara yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Katılan ...’ın idaresindeki araçla gündüz vakti, yerleşim dışı tek yönlü iki şeritli yolda seyir halinde iken, kontrolsüzce yola çıkan ineğe çarpması neticesinde aracın zarar gördüğü, araçta yolcu olarak bulunan katılan ...’ın yaralandığı olayda, hayvanların sanık ...’ye ait olduğu, olay günü köyde çobanlık yapan sanık ...’ye teslim edilmeyip başı boş kaldıkları, bu itibarla sanık ...’nin meydana gelen kaza açısından sorumluluğunun bulunmadığı, olayla ilgili sanık ... hakkında da taksirle yaralama suçundan hüküm kurulduğu anlaşılmakla, sanık ... hakkındaki beraat ve sanık ... hakkındaki karar verilmesine yer olmadığına dair kararlara ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.