Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/7241 K.2020/4672

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan zorunlu vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık sürücünün sevk ve idaresindeki otomobil ile gündüzleyin yerleşim yerinde iki yönlü cadde üzerinde seyri sırasında geldiği olay mahalli ilköğretim okulu önünde, seyrine göre sağında park halinde duran aracın önünden aniden yola giren 9 yaşındaki katılana çarpması sonucunda katılanın hayat fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkili kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemece beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın kusurunun bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın kusurlu olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak,

Sanığa atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı anlaşılan olayla ilgili hükmün gerekçesinde, sanığın kusurunun bulunmadığı nedeniyle beraatine karar verildiği belirtilmiş olup, CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat hükmü kurulması gerekirken, sanığın üzerine atılı suçun unsurları itibarı ile oluşmadığından bahisle ve uygulama maddesi de gösterilmeyerek sanık hakkında beraat hükmü kurulması,