Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/7256 K.2020/5141

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü günü saat 23.10 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki araçla meskun mahalde, bölünmüş, iki şeritli, şerit genişliği 3.5 metre, düz, kuru, yolda seyir halindeyken, aynı istikamette seyreden katılan ...’un sevk ve idaresindeki araca arkadan çarptığı, çarpmanın etkisiyle ...'un sevk ve idaresindeki aracın yoldan çıkıp orta refüje girdiği ve önünde bulunan ...'ın sevk ve idaresindeki ticari taksiye çarparak durduğu, kaza sonucu katılan ... ve aracında yolcu olarak bulunan katılan ...' un basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları, kaza tespit tutanağında sanığın olay yerinden kaçması nedeni ile kusur tayini yapılamayan olayda;

Sanık hakkında hükmedilen 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince istemine uygun olarak BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının üçüncü paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 6 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 180 tam gün olarak belirlenmesine.