Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/7304 K.2020/5837

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, olay günü gece vakti aydınlatmalı üç şeritli bölünmüş asfalt yolda sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile 2.39 promil alkollü olarak seyri sırasında, kavşak başında kırmızı ışıkta bekleyen araca arkadan çarpması neticesinde, bir katılanın, iki mağdurun ve bir müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, bir katılanın ise 3. derece kemik kırığı ile yaralanması ile sonuçlanan olayda, sanığın tam kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyet kararı verilmesi bakımından mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ceza miktarına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, yaralananların maddi zararlarını giderdiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 Esas-2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" ve (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;