Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/7330 K.2020/5850

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 18.30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahalde, bölünmüş, 3 şeritli, düz, eğimsiz, ışıklı, aydınlatmalı, ıslak-nemli yolda seyrederken trafik ışıklarına geldiğinde, önünde ışıkta beklemekte olan katılan ...’in kullandığı araca arkadan çarptığı, kaza nedeniyle katılan ...’in ve yanında yolcu olarak bulunan mağdur ...’ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, yine yolcu olarak bulunan mağdur ...’in hayati tehlike geçirecek, 4. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli ve tam kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

Hükmolunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 51/8. maddesi gereğince uyarınca sanığın denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususlarının kararda belirtilmemesi, TCK’nın 51/7 . maddesindeki ihtarın TCK'nın 57/7. olarak yazılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 8 bendindeki "TCK'nın 57/7" ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK'nın 51/7" ibaresinin yazılmasına,