KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/7353 E., 2020/2522 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK’nın 89/1, 3-b, 62, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü saat 18:40 sıralarında, meskun mahalde, 7 metre genişliğinde, orta refüjle bölünmüş, iki yönlü, düz, eğimsiz kuru, asfalt yolda sanık yönetimindeki minibüs ile seyir halinde iken olay yeri olan Aytemiz Petrol çıkışı önüne geldiğinde, sağındaki orta refüjden kaplamaya girerek yolun karşısına geçmek isteyen yaya ...’e aracının sağ ön kısmı ile çarparak 27 metre sonra duruşa geçtiği, sanığın tali kusurlu olarak yayanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayati tehlike geçirecek, kemik kırığı oluşacak ve organlarından birinin sürekli işlev kaybına neden olacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, sanığın asli kusurlu olması gerektiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/7353, K. 2020/2522, 9 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama