Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/7492 K.2020/6839

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; olay günü saat 09.30 sıralarında katılan ...'nın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışı, sisli havada, bölünmüş, iki şeritli, zemini asfalt, yüzeyi ıslak yolda seyir halindeyken, idaresindeki kamyon ile geçiş önceliğine uymayarak ve kavşak olmayan yolda orta refüjden karşıya geçmek isteyen sanığa çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak katılanlardan ... basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde, ... basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde, ... basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde,

... ise basit tıbbi müdahale ile iyileşemez ve 3. derecede kırık oluşacak şekilde yaralandıkları olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu dört kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında,

adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.