Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/7728 K.2021/133

Taksirle yaralama suçundan katılan sanığın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar müşteki sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 315 ve 317 maddeleri gözetildiğinde ek kararın temyiz incelemesinin Yargıtay tarafından yapılması gerektiği anlaşılmakla, bu hususta verilen 29.03.2016 tarihli ikinci ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu ve yok hükmünde olduğu değerlendirerek yapılan incelemede;

Müşteki sanığın, yokluğunda 21.12.2015 tarihinde verilen ve 15.02.2016 tarihinde tebliğ olunan hükmü 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 24.02.2016 tarihinde temyiz ettiğinin ve 14.04.2014 tarihli celsede açıkça katılma talebinin olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; süresinde başvuruda bulunulmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin Didim (Yenihisar) 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2016 gün ve 2015/940 sayılı ek kararında bu yönüyle herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, müşteki sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temyiz isteminin reddine dair ek kararın 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 315. maddesine göre verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, henüz uygulanma olanağı bulunmayan 5271 sayılı CMK'nın 296. maddesi uyarınca karar verilmesi,