Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/7895 K.2020/6593

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerel mahkemece, CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesine müteakip denetim süresi içerisinde işlenen suçun kasten işlenebilen bir suç olması gerektiği gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan ötürü ihbarda bulunulduğu anlaşılmakla, bu hususun ihbar olunan mahkemece değerlendirilmesi gerektiğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Olay günü saat 16.30 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki kamyonetle meskun mahalde, iki yönlü, 12 metre genişliğinde , aydınlatmalı, düz, eğimsiz, kuru, asfalt kaplama yolda seyir halindeyken istikametine göre yolun solundan sağına geçmekte olan yaya ...’ya çarparak ölümüne neden olduğu, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli, ölen yayanın tali kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde tanımlı hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,