Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/8008 K.2020/1000

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 4,25 promil alkollü olduğu halde idaresindeki araçla seyir halinde iken tek taraflı maddi hasarlı kaza yaptığı olayda,

Sanığın adli sicil kaydındaki ...5. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/874 E. 2010/1331 K. sayılı ilamının kesinleşme tarihinin 10/12/2010 olduğu, CMK’nın 231/8. maddesinde 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 72. maddesi ile değişiklik yapıldığı, atılı suçun ise kanun değişikliğinden sonra 22/05/2015 tarihinde işlendiği anlaşılmakla, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekçesinin yerinde olmadığına ilişkin bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın alkolmetrenin arızalı olduğu, sanığın sadece iki bira içtiği, alkol miktarının yasal sınır üstünde olmadığı, sanığın kan tahlili yapılmasını istediği, ancak yapılmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün