KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/8029 E., 2020/4302 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Eylül 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- Her iki sanık için; beraat
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Asıl işveren .... Ticaret Anonim Şirketi alt işveren ise .... Limited Şirketi olup, .... Şirketi ile.... Limited Şirketi arasında 26.12.2010 tarihinde temizlik konusunda 1 yıllığına sözleşme imzalandığı, taraflarca sözleşmenin feshedilmediği müddetçe 1'er yıl şeklinde uzayacağının da hüküm altına alındığı, aynı sözleşmede gelen personellerin iş sahasında başlarına gelebilecek her türlü kazadan doğacak durumlardan .... Ticaret Anonim Şirketi firmasının sorumlu olmayacağı sorumluluğun ....Limited Şirketine ait olacağının düzenlendiği,
Sanıklar .... ve ...'in .... Ticaret Anonim Şirketinde şirket müdürü olarak görev yaptığı, katılan ..., .... Limited Şirketinde temizlik işçisi olarak çalıştığı, olay günü .... Ticaret Anonim Şirketine cam silmek amacıyla görevlendirilmesi üzerine .... Ticaret Anonim Şirketine ait olan iç içe geçmeli, uzatıldığında esnek bir hal alan, kenar tutmaçları olmayan, temasta taban ayağı sabitlemesi olmayan teleskopik merdivene çıkıp camları sildiği sırada merdivenin kayması üzerine katılanın 4-4,5 metre yükseklikten yere düşmesi sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, sanıkların cezalandırılması gerektiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanıkların kusurlarının bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/8029, K. 2020/4302, 7 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama