Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/8055 K.2020/7510

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, gündüz vakti, orta refüj ile bölünmüş üç şeritli tek yönlü yolun sol şeridinde seyir helinde iken, seyrine göre sağ taraftan sokak başından yola giren 67 yaşındaki yayaya sol şeritte, çarpmadan önce 3 metre, çarptıktan sonra ise 17 metre fren izi ile çarptığı, kaza tespit tutanağı ekinde yer alan krokide çarpma noktasının 82 metre gerisinde yaya geçidinin bulunduğunun tespit edildiği,

sanığın tüm aşamalardaki ifadelerinde orta şeritte seyir halinde iken önündeki kamyonu solladığı sırada yayanın birden önüne çıktığı şeklindeki ifadesi, tanık ...’in kollukta alınan ifadesinde özetle “....aynı istikamette giden ismini bilmediğim... plaka sayılı araç sağ şeritten gidiyordu, ben de sol şeritte gidiyordum. Araç göçmenevleri kavşağını 100 metre geçince aniden sağ şeritten sol şeride geçti. Benim de önüme kırdı.

Bu esnada araç hızını artırdı.İsmini bilmediğim 3 bayan sokak başından karşı tarafa geçerken, bir bayana orta refüje yaklaşık 1 metre mesafe kala çarptı ve 30 metre kadar sürükledi...” ifadeleri birlikte değerlendirildiğinde, trafikte “makas atmak” olarak tabir edilen eylemin sürücünün dikkatsiz ve ani hareketler ile art arda gereksiz şerit değişiklikleri yaparak trafik akışını tehlikeye düşürmesi ve şerit değişikliği hareketinin birçok kez tekrarlanması olarak kabul edilmesi gerekirken; olayımızda, sanığın tanığı sollayarak önüne geçtiği yer ile olayın meydana geldiği yer arasında yaklaşık 400- 450 metre kadar mesafe bulunması,

sanığın makas atarak ilerlediğine dair dosya içinde delil bulunmaması, sanığın yayayı daha önceden görmediği, sanık tarafından öngörülebilir bir netice olduğunun sabit olmasına rağmen dikkatsizliği ve kendisinden beklenen objektif özen yükümlülüğüne aykırı hareket etmesiyle ölene çarpma neticesini öngöremediği, suçun işlenmesindeki özellikler itibariyle bu hususunda basit taksir kapsamında kaldığı, tüm bu nedenler ile sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiği yolundaki teblignamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.